اخبار   حیوانات

عقاب دریایی دم‌سفید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
عقاب دریایی دم‌سفید
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: عقاب‌سانان یا شاهین‌سانان
تیره: عقابیان
سرده: عقاب دریایی
گونه: H. albicilla
نام علمی
Haliaeetus albicilla
لینه، ۱۷۵۸
سبز روشن= تخمگذاری
آبی= زمستان‌گذرانی
سبز تیره= تمام سال

عقاب دریایی دم‌سفید پرندهٔ شکاری بزرگی از خانوادهٔ عقابیان است. این عقاب خویشاوند نزدیک عقاب سرسفید است و نقش بوم‌شناختی آن در اوراسیا مشابه نقش بوم‌شناختی عقاب سرسفید در آمریکای شمالی است.

ویژگی‌های جسمی [ویرایش]

عقاب دریایی دم‌سفید ۶۹ تا ۹۲ سانتیمتر طول دارد، فاصلهٔ میان بال‌هایش ۱۸۲ تا ۲۴۴ سانتی‌متر است. ماده‌ها با ۴ تا ۶٫۹ کیلوگرم وزن قدری از نرها که ۳٫۱ تا ۵٫۴ کیلو وزن دارند بزرگترند. با این قواره عقاب دم‌سفید چهارمین عقاب بزرگ دنیا است.

تغذیه [ویرایش]

رژیم غذایی عقاب دم‌سفید متنوع است و شامل ماهی، پرندگان، مردار و گاهی پستانداران کوچک می‌شود. برخی از آن‌ها کاملأ مردارخوارند و به‌طور مرتب طعمه‌های پرندگان دیگر و سمورهای آبی را زورگیری می‌کنند. با این حال این پرنده در شکار هم متبحر است و می‌تواند بر سر شکار خرگوش با عقاب طلایی به رقابت کند. غذای مورد نیاز عقاب دم سفید حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ گرم در روز است. این حیوان هرچند از عقاب طلایی فعالیت کمتری دارد و در رقابت مستقیم با عقاب طلایی بر سر یک مورد شکار خاص معمولاً شکست می‌خورد، اما می‌تواند به تراکم جمعیتی بیشتری برسد و عقاب طلایی را در رقابت بقا از میدان به‌در کند چرا که رودهٔ دراز و دستگاه گوارشی نیرومندش امکان زندگی بهتر با غذای کمتر را به او می‌دهد.

منابع [ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ عقاب دریایی دم‌سفید موجود است.

عقاب دم سفید

عقاب دریایی دم سفید



نام انگلیسی : White-tailed Eagle

نام فرانسوی : Pygargue a queue blanche

نام علمی (لاتین) : Haliaeetus albicilla



عقاب دریایی دم سفید



68 تا 90 سانتی‌متر ؛ عقاب دریایی دم سفید ، عقابی درشت جثه با بال‌های بسیار بزرگ و پهن که در انتها گرد است . سری بزرگ و پیش آمده دارد ، پرنده بالغ به وسیله دم کوتاه سفید رنگ با انتهای سه‌گوش ، سر قهوه‌ای کمرنگ و منقار زرد کلفت تشخیص داده می شود . پرنده نابالغ سر ، دم و منقار قهوه‌ای مایل به سیاه دارد ، ولی به خاطر کوتاه‌تر بودن محسوس دم و مثلثی بودن انتهای آن از عقاب طلایی که انتهای دمش چهارگوش است ، مشخص می گردد ( دم عقاب طلایی نابالغ در قاعده سفید رنگ است ) . ساق پاهایش پر ندارد و با بال‌های راست بالباز اوج‌گیری می کند و در این حالت شبیه لاشخورها بنظر می رسد . برای صید ماهی در نزدیکی آب پرواز می کند و گاهی برای گرفتن آن در آب فرو می رود ، از پرندگان ، تا اندازه اردک و از پستانداران تا اندازه گوزن‌های متوسط را می تواند شکار کند . از لاشه‌ها نیز تغذیه می کند ( رجوع شود به عقاب دریایی پالاس )





زیستگاه :


سواحل سنگی ، دریاچه‌های بزرگ و آب‌های دور دست داخل خشکی . آشیانه‌اش را روی پرتگاهها ، صخره‌های بلند ، روی درخت‌های بزرگ و گاهی نیز روی زمین می سازد .



 عکس‌هایی از رسمی وحشتناک در تبت که جسد مرده‌ها خوراک پرندگان می‌شوند.
  
رسم وحشتناک: قطعه قطعه کردن جسد مرده‌ها و استفاده برای غذای پرندگان!! (+عکس) 
رسم وحشتناک: قطعه قطعه کردن جسد مرده‌ها و استفاده برای غذای پرندگان!! (+عکس) 
رسم وحشتناک: قطعه قطعه کردن جسد مرده‌ها و استفاده برای غذای پرندگان!! (+عکس) 
رسم وحشتناک: قطعه قطعه کردن جسد مرده‌ها و استفاده برای غذای پرندگان!! (+عکس) 
رسم وحشتناک: قطعه قطعه کردن جسد مرده‌ها و استفاده برای غذای پرندگان!! (+عکس)
منبع: iranhall.com

کلاغ و عقاب

با خوندن پستی که نوشتی و مخصوصا اون دو بیت یاد شعر عقاب دکتر پرویز ناتل خانلری افتادم. اگر نشنیدی تو این آدرس هست:
http://morgh-sahar.persianblog.ir/post/3

عقابی که سی سالش شده و زمان مرگش فرا رسیده دنبال راز عمر طولانی کلاغهاست.

یک جای شعر کلاغ میگه:

عمرتان گر که پذیرد کم و کاست
دگری را چه گنه ؟ کاین ز شماست

ز آسمان هیچ نیایید فرود
آخر از این همه پرواز چه سود؟

پدر من که پس از سیصد و اند
کان اندرز بد و دانش و پند

بارها گفت که برچرخ اثیر
بادها راست فراوان تاثیر

بادها کز زبر خاک وزند
تن و جان را نرسانند گزند

هر چه از خاک ، شوی بالاتر
باد را بیش گزندست و ضرر

تا بدانجا که بر اوج افلاک
آیت مرگ بود، پیک هلاک

ما از آن ، سال بسی یافته ایم
کز بلندی ،‌رخ برتافته ایم

زاغ را میل کند دل به نشیب
عمر بسیارش ار گشته نصیب

دیگر این خاصیت مردار است
عمر مردار خوران بسیار است

گند و مردار بهین درمان ست
چاره ی رنج تو زان آسان ست

بعد از دیدن چیزهایی که کلاغ میخوره عقاب به این نتیجه میرسه که:

من نیم در خور این مهمانی
گند و مردار تو را ارزانی

گر در اوج فلکم باید مرد
عمر در گند به سر نتوان برد

شهپر شاه هوا ، اوج گرفت
زاغ را دیده بر او مانده شگفت

سوی بالا شد و بالاتر شد
راست با مهر فلک، همسر شد

لحظه ای چند بر این لوح کبود
نقطه ای بود و سپس هیچ نبود

...

به نظرم لیلا هم عمر کمی کرد ولی در اوج بود. لیلا عقاب بود نه کلاغ. باشد که همه کلاغها، روزی عقاب گردند.    

ادامه نوشته

کوه بلندی بود که لانه عقابی با چهار تخم، بر بلندای آن قرار داشت. یک روز زلزله ای کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که یکی از تخم ها از دامنه کوه به پایین بلغزد. بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه ای رسید که پر از مرغ و خروس بود.
مرغ و خروس ها می دانستند که باید از این تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پیری داوطلب شد تا روی آن بنشیند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنیا بیاید. یک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بیرون آمد .
جوجه عقاب مانند سایر جوجه ها پرورش یافت و طولی نکشید که جوجه عقاب باور کرد که چیزی جز یک جوجه خروس نیست. او زندگی و خانواده اش را دوست داشت اما چیزی از درون او فریاد می زد که تو بیش از این هستی. تا این که یک روز که داشت در مزرعه بازی می کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج می گرفتند و پرواز می کردند. عقاب آهی کشید و گفت ای کاش من هم می توانستم مانند آنها پرواز کنم.
مرغ و خروس ها شروع کردند به خندیدن و گفتند تو خروسی و یک خروس هرگز نمی تواند بپرد اما عقاب همچنان به خانواده واقعی اش که در آسمان پرواز می کردند خیره شده بود و در آرزوی پرواز به سر می برد.
اما هر موقع که عقاب از رویایش سخن می گفت به او می گفتند که رویای تو به حقیقت نمی پیوندد و عقاب هم کم کم باور کرد.
بعد از مدتی او دیگر به پرواز فکر نکرد و مانند یک خروس به زندگی ادامه داد و بعد از سالها زندگی خروسی، از دنیا رفت.

توهمانی که می اندیشی، هرگاه به این اندیشیدی که تو یک عقابی به دنبال رویا هایت برو و به یاوه های مرغ و خروسهای اطرافت فکر نکن

 






Click this bar to view the small image.


عقاب دريايي دم سفيد Haliaeetus albicilla

طلایی

عقاب طلایی - پارک ملی کویر

این جانور در ایران در امتداد دو رشته کوه البرز و زاگرس و کویرهای مرکزی سکونت دارد. ماده از نر بزرگ تر است و جز این تفاوتی ندارند. در 4 تا 5 سالگی بالغ می شود. عقاب طلایی نام خود را از پرهای طلایی و برنزی تاج، سر و پشت گردنش گرفته است. قهوه ای تیره است و از دور به سیاهی می زند. ساق یا چکمه ای و از هر دو طرف پوشیده از پر است. در هنگام پرواز بالها کمتر به بالا خم شده و تقریبا مسطح است. مناطق صخره ای، چشم اندازهای فراخ را به زمینهای هموار و مناطق جنگلی ترجیح می دهد. عقاب طلایی تنها با یک جفت دیده می شود و تک همسر است و احتمالا تا پایان عمر پیوند جفتها برقرار می ماند.

این جانور برای شکار استراتژیهای گوناگونی دارد. هرکدام قلمرویی به وسعت 90 کیلومتر دارند و می توانند طعمه ای به وزن 6/3 کیلوگرم را طی پرواز حمل کنند. سرعت متوسط عقاب طلایی 50 کیلومتر در ساعت ثبت شده است که می تواند در زمان شیرجه آن را به 320 برساند. این حیوان به طور متوسط روزانه 300 گرم گوشت می خورد که عمدتا از پستانداران تغذیه می کند و پرندگان انتخاب دوم آن است. چند لانه دارند که به طور چرخشی از آن استفاده می کنند و در شرایط لانه می توانند 3 متر قطر و 4 متر ارتفاع داشته باشند. معمولا 2 تخم می گذارند و تا 45 روز روی آنها می خوابند.

انواع عقاب جزء گونه‌هاي جانوري حمايت شده از سوي سازمان حفاظت محيط‌زيست به شمار مي‌ آيد و زنده‌گيري و نگهداري آن ممنوع است و متخلفان از اين قانون به پرداخت يك ميليون و 200 هزار تومان (12 ميليون ريال) جزاي نقدي، جريمه خواهند شد.





عقاب طلایی در اساطیر

ابوريحان بيرونی می‌نويسد که عقاب بال گشوده را که پرچم ايرانيان بود بر سر نيزه بلندی در پيشاپيش سپاهيان می‌گرفتند. گزنفون تاريخ نويس يونانی می گوید: «پرچم ايرانيان عقابی بود از زر ناب که بر سر نيزه می‌افراشتند.» و در پيوند با به فال نيک گرفتن آن و اينکه نمادی از بهروزی و پيروزی بوده است، داستانی درباره‌ کوروش بزرگ نوشته است که هنگامی که وی با سپاهيان خود به جنگ آشور می‌رفت پدرش او را تا مرز کشور پارس همراهی کرد و در آنجا عقابی ديد که پيشاپيش آنان در پرواز است. پدر کوروش آن را به فال نيک گرفت و با خود گفت که پسرش در اين جنگ پيروز خواهد شد.

بر روی يک قطعه کاشی که در کاوش های باستان شناسی در تخت جمشيد يافت شده، نقش شاهينی با بال های گشاده ديده می‌شود که در چنگال خود گويی را گرفته و گوی ديگری نيز بر سر دارد. به گمان پژوهشگران اين عقاب بال گشوده نمادی از خداوند است که بر روی پرچم هخامنشيان نيز نقش می‌شده است. زيرا بيشتر تاريخ نويسان گذشته يادآوری کرده‌اند که بر پرچم ايران عقابی نقش بسته بوده است که آن را پيشاپيش سپاه می گرفتند، و اين خود نمادی از پيروزی بوده است

 
عقاب یکی از بزرگ‌ترین و نیرومندترین پرندگان جهان است. عقابها منظری مغرور و ترسناک و قدرت شکارگری بسیار دارند. برخی از عقابها حین پرواز شکار خود را صید می‌کنند. عقاب طلائی را گاه سلطان پرندگان گفته‌اند. عقابها سخت از خطر، مخصوصاً انسان گریزان هستند وبندرت به آدمی حمله می‌کنند. عقاب توانائی بلند کردن یک آدم کوچک اندام را دارد.


مشخصات

عقاب معمولاً از ۷۶ تا ۸۹ سانتی متر از نوک منقار تا انتهای دم طول، و از ۳ تا ۶ کیلوگرم جرم و بال‌هایش حدود دو متر بلندی دارد.

سر عقاب بزرگ و پوشیده از پر است. چشمانی درشت دارد که هریک از آن‌ها در یک طرف سرش قرار دارد. از قدرت بینائی فراوان بهره‌مند می‌باشد. عقاب‌ها می‌توانند از فراز آسمانها شکار خود را ببینند واز نقاط بلند همچون صاعقه بر سر شکار نگون بخت فرود آیند. منقار نیرومند وتندی دارند. منقار عقاب طلائی به پنج سانتی متر می‌رسد. برخی از عقابها منقاری بزرگ‌تر دارند.

رنگ و بال و طول و شکل عقابها از منطقه تا منطقهٔ دیگر اختلاف دارد به طوری‌که در عقابهای آسیائی و اوروپائی وآمریکائی تفاوت آن نمایان است. عقابها پاهایی نیرومند و به رنگ زرد و روشن دارند. عقابها برای درهم شکستن شکار خود از منقار و چنگال پاهای خود استفاده می‌کنند. پاهای عقاب طلائی پوشیده از پر (ریش) است، اما قسمت پائین پاها بدون پر می‌باشد.

محل زندگی

عقاب ها در علفزار و جنگل‌های زمین‌های پست و بر فراز کوه‌های بلند و ناهموار و در نقاط دوردست و تقریباً دست نخورده توسط انسان زندگی می‌کنند.

با پرها و بال های بلند، عقاب می‌تواند به آسانی پرواز وشکار خود را از زمین بلند کند. عقاب گاه، با بالهای خود به شکار ضربه می‌زند. اما نمی‌تواند با بال‌هایش بجنگد. عقاب هنگام جنگ از منقار و پاهای نیرومند خود استفاده می‌کند، بیشتر عقاب ها قهوه‌ای رنگ و یا سیاه رنگ هستند. جوجه عقاب ها تا سن بلوغ خود که چهار سال طول می‌ کشد پر و بال کامل ندارند.

سّن عقاب

عقابها معمولاً از ۲۵ تا ۳۵ سال تقریباً عمر می‌کنند، البته گاه تا ۴۵ سال و حتی بیشتر هم عمر کرده‌اند. قلمرو عقاب از پنجاه تا ۱۷۰ کیلومتر مربع پیش بینی کرده‌اند. آشیانه عقا‌ب‌ها بیشتر بر فراز بلندی‌ها، بالای درختان بلند و شکاف صخره‌ها و کوه‌های مرتفع و پرتگاه‌ها می‌باشد.

نماد عقاب در ملل مختلف
  • روی کت نیروهای نظامی آلبانی یک عقاب سیاه دو سر وجود دارد.
  • بر روی لباس نظامی نیروهای ارمنستان یک عقاب و شیر طلایی وجود دارد.
  • روی لباس نظامی نیروهای اتریش یک عقاب سیاه وجود دارد.
  • روی کت نیروهای نظامی مصر یک عقاب طلایی که به سمت چ‍پ نگاه می‌کند وجود دارد.
  • همچنین روی لباس فرم نظامی بسیاری از کشورها از جمله مکزیک, اردن, عراق, اندونزی, نیجریه, نیروی هوایی پاکستان, فیلیپین, پاناما, روسیه, رومانی, صربستان, سوریه نیز عقاب وجود دارد.
  • عقاب دوسر نماد امپراتوری بیزانس بود.

عقاب دو سر نماد امپراتوری بیزانس